Praag omdat iedereen het er over heeft en dat nou net een plek was waar ik nog niet geweest was.
Vol goede moed trokken we erheen. We vlogen weer! Det gaat toch altijd nog sneller en is handiger als je maar een paar dagen tot je beschikking hebt.
Hotel Central lag niet ver van het oude centrum en lag in een rustige straat.
Van hieruit konden we de stad goed verkennen.
Ze noemen deze hoofdstad van Tjechie ook wel de Gouden Stad. Het is één groot monument. 
De Praagse Burcht, Hradcany, schittert op een heuvel boven de stad. De burcht bepaalt het gezicht van de stad. De Praagse Burcht dateert uit 880 en is het grootste gesloten paleizencomplex ter wereld. De prachtige torens van de St. Vituskathedraal, die in de burcht staat, ziet je boven het complex uitrijzen. De Praagse Burcht is in verschillende bouwstijlen gebouwd. Vanaf de burcht hebt u een prachtig uitzicht op de rivier de Moldau, de Karelsbrug en de Oude Stad.
We vonden dit gedeelte van de stad wel heel erg authentiek. (we kregen er trouwens ook onze eerste ruzie van de relatie 🙂 !)
De Karelsbrug, Karluv Most, verbindt de wijken Malá Strana (Kleine Zijde) en de wijk Staré Mesto (Oude Stad) met elkaar. De Karelsbrug is één van de beroemdste bouwwerken van Praag en is circa 520 m lang. Op de brug zagen we prachtige beelden van St. Johannes de Doper, St. Jozef en St. Wenceslas. De Karelsbrug is alleen toegankelijk voor voetgangers, We konden de beelden van heel dichtbij bewonderen. In de zomer zijn er op de brug veel handelaren, schilders en straatartiesten. We hebben er een fluitje van gekocht.
De Astronomische Klok in de gevel van het stadhuis in de Oude Stad toont elk uur de twaalf apostelen. Aan de zijkanten van de klok bewegen op hetzelfde moment figuren die symbool staan voor de dood, hebzucht, lust en ijdelheid. Daarna gaat de haan kraaien en slaat de klok. De klok dateert uit 1490. Vanaf de circa 69 m hoge stadhuistoren hebt u een bijzonder mooi uitzicht over de stad. We zaten op een terrasje tegenover de klok zodat we het spektakel goed konden bekijken. Ondertussen werd er van ons, zonder het in de gaten te hebben, een soort geknipt silhouet portret gemaakt. Erg knap! en natuurlijk hebben we het gekocht van deze kunstenaar!
Het Gouden Straatje ligt aan de binnenzijde van de Praagse Burcht. Het is een smal straatje met kleine pittoreske huisjes, en één van de meest bezochte bezienswaardigheden van Praag. Het straatje is genoemd naar de goudsmeden die hier in de 17e eeuw woonden. In het Gouden Straatje hebben ook enkele beroemde kunstenaars gewoond, waaronder de Tsjechische schrijver Franz Kafka. Hij woonde tussen 1916 en 1917 op nummer 22
In weer andere winkelstraatjes kwamen we de gekste zaken tegen. Natuurlijk een poppentheatertje en een winkel waar ze poppen verkochten maar ook een winkel met maskers van Hitler en Lenin.
Praag ligt trouwens aan de rivier de Moldau centraal in Tsjechië en is een stad vol geschiedenis, cultuur en fraaie bezienswaardigheden. De binnenstad van Praag is één groot monument met sfeervolle pleinen, mooie kerken en historische gebouwen. Deze monumentale binnenstad staat dan ook niet voor niets op de werelderfgoedlijst van UNESCO.
De inwendige mens kan in Praag ook goed genieten. Er zijn ontelbaar veel restaurantjes en cafés, waar je kan genieten van de stevige Tsjechische keuken. Een biertje mag daarbij niet ontbreken, want de Tsjechen zijn stevige bierdrinkers! Het zijn überhaupt goede drinkers. we kwamen vaak al tegen de middag (11.00 uur) behoorlijk aangeschoten mensen tegen. We hebben er bercherovka leren drinken. Een heerlijk kruidenbittertje!
Wat we absoluut wilden zien was Theresienstadt.
Theresienstadt is oorspronkelijk een fort in de gelijknamige vestingstad dat aan het einde van de 18e eeuw werd gebouwd door Jozef II, de keizer van Oostenrijk.
Theresienstadt zal echter nooit gebruikt worden als fort. Tijdens de Eerste Wereldoorlog deed het dienst als gevangenis voor krijgsgevangenen. En in de Tweede Wereldoorlog werd het door de Gestapo gebruikt als gevangenis binnen het concentratiekamp waarin de vestingstad Theresienstadt inmiddels veranderd was. 
We boeken in het hotel de excursie. Op het grote plein bij de toeristenbussen moeten we opstappen.
Het was nog wel even een eindje rijden maar zo zagen we ook nog wat van het platteland.
De poort zie je al snel. Het kan niet missen. Het eerste dat we bezoeken is het herdenkingsmonument. Het enige in Tsjechië trouwens.
Het zogenaamde kleine fort in de vesting werd in juni 1940 door de nazi’s in gebruik genomen als gevangenis voor politieke gevangenen. De stad zelf, het grote fort, werd in november 1941 een getto, een concentratiekamp voor Joden. Nergens lagen schijn en werkelijkheid zo dicht bij elkaar als in dit kamp. Dit Tsjechische vestingstadje was getto, doorgangskamp en propagandakamp tegelijk.
In onze groep was een oud joodse echtpaar. Ze liepen de hele excursie hand in hand met de handtas van de vrouw stevig tussen hun handen geklemd. Ze liepen wat gekromd. op sommige plekken zag je ze toch fier rechtop staan om aan het eind van de excursie het kamp nog meer gebogen dan voorheen te verlaten. Maar ook wij ‘bogen’. Want wat moet zich hier een leed afgespeeld hebben!
Theresienstadt, gebouwd in de stijl van de Franse vestingbouw, zag er onwaarschijnlijk mooi en schilderachtig uit. Schone schijn, want het fraaie uiterlijk stond haaks op de leefomstandigheden van de gevangen Joden. In de ogen van de nazi’s was het stadje zeer geschikt als showmodel, als een ideale ‘Joodse stad’ om de buitenwereld te bedriegen. Toen eind 1943 de geruchten over de vernietigingskampen steeds sterker werden, besloten de nazi’s een bezoek van een commissie van het Internationale Rode Kruis toe te laten. Ter voorbereiding werden transporten naar Auschwitz opgevoerd zodat het niet te vol zou ogen. De stad werd opgepoetst en nepwinkels, een café, bank en scholen werden ingericht, parken en speelplaatsen aangelegd en de benedenverdiepingen van de kazernes, waarlangs de delegatie liep, van nieuwe gordijnen en bloembakjes voorzien. Alleen vitale bewoners werden op het moment van bezoek op de straten toegelaten. De commissie kwam in juli 1944 en heeft niet door de camouflage heengekeken. 
Een paar weken na het bezoek maakten de nazi’s een propagandafilm over het goede leven in de stad. Toen hij klaar was, waren bijna alle ‘spelers’ al naar Auschwitz gedeporteerd. De film die later de titel ‘Hitler schenkt den Juden eine Stadt’ kreeg, hoorde tot de toppers van het rijk geschakeerde propaganda-assortiment van Joseph Goebbels. De werkelijkheid was anders. Door honger kwamen tienduizenden om het leven.
Het kamp herbergde, naast volwassenen, ook zo’n 11.000 kinderen. Als we na het bezoek aan het kamp het ghetto museum bezoeken zijn er kamers waar de muren vol beschreven zijn met de namen van de kinderen en er hangen honderden tekeningen die in het kamp gemaakt waren. Er draaien films die informatie geven.
Van november 1941 tot april 1945 werden 139.667 Joden gedeporteerd naar Theresienstadt, 33.818 van hen stierven in de stad zelf aan ontbering, ziekte, marteling of door executie. 88.000 Joden werden vanuit Theresienstadt gedeporteerd naar vernietigingskampen als Auschwitz en Treblinka.
Er was nog veel intact. De kamer waar ze geregistreerd en gedoucht werden. Waarna ze alles moesten inleveren en waar ze geschoren werden. De vreselijke barakken met houten bedden. De nare tunnel ondergronds die naar de executieplaats leidt. De afschuwelijke ovens! Alles en alles staat er nog. En als je er voor open staat kan je de energie nog voelen.
Doodmoe zijn we na het bezoek en diep, diep geraakt!
En dat is ook het enige dat ons erg raakt want hoe mooi de stad is en hoe bijzonder ook, de mensen zijn er vreselijk. Vreselijk is natuurlijk niet het goede woord want geen mens is vreselijk maar tjonge wat zijn ze ontoegankelijk. Ze zijn vriendelijk, nee eigenlijk gewoon alleen maar aardig, maar contact krijg je er niet mee. In een vriendelijk praatje hebben ze geen tijd of zin of wat het ook mag zijn.
Wat we niet kunnen begrijpen is dat als je in zo’n pracht stad woont, je de trots toch ook wel mag uitstralen!. Maar nee hoor, niets van dat al. De mensen in Praag stralen niet!
We zijn blij het gezien te hebben maar hoeven niet meer terug!
