Het gevoel bekruipt je telkens weer…..die hand of drang om naar Parijs te gaan…. deel uit te maken van de stad…te kunnen ZIJN in de stad
In februari vonden we een gaatje om te gaan. En met het op handen zijnde tennisevenement wat er altijd in mei plaatsvindt, wilden we erg graag naar Roland Garros. 
Had ik al verteld dat (vooral) Willem nooit de poster in de metrogangen voorbij kan lopen zonder er een gekke gedachte bij te krijgen? Die gedachte wordt direct omgezet in daden en op de foto gezet. We hebben al heel wat van die gekke posterplaten!
Roland Garros was een absolute belevenis. De wandeling erheen was mooi. Het terrein is indrukwekkend en we hebben genoten van de rondleiding door het stadion waar we werkelijk overal mochten komen; kleedkamers, persruimte, washok, rustruimte, de gang vol handtekeningen en het tennisveld etc.
Ook het museum was leuk om te bezichtigen. Natuurlijk kwam Willem niet weg bij de vele televisiebeelden die vertoond werden. 
Door deze bijzondere belevenis hebben we de rest van de dagen lekker rondgeslenterd en geen grote andere dingen meer bezocht.
Wel hebben we heerlijk rondgezworven over Place du Tetre op Mont Martre en zagen vele kunstenaars aan het werk. En natuurlijk genoeten we weer van de vele artiesten op het plein voor Centre Pompidou.
