We zijn inmiddels 9 jaar relatie verder. We kenden pieken en vele dalen. De dalen kwamen en komen we door omdat we de pieken in elkaar en het samen zijn vinden. En nu ook weten dat dat mag en kan.
Zo begon ook ooit eens ons motto: OMDAT HET KAN
Oh ja, we hebben getwijfeld, we hebben geknokt, we hebben verwachtingen
bijgesteld, we hebben dromen laten vervliegen, we hebben door schade en schande geleerd.
Maar vooral de hoogtepunten leerden ons veel.
We hadden en hebben engelen geduld. 
Maar boven alles overheerst de liefde!
Een liefde vol respect en humor, gelijkwaardigheid en zorgzaamheid, vol VERtrouwen en WANtrouwen omdat dat zo mag zijn, vol avontuur en dode hoeken, openheid en geheimen die mogen blijven bestaan. Een zich steeds blijvend ontwikkelende liefde!
Het mooiste dat we elkaar te bieden hebben is ruimte en het mogen zijn wie we zijn. Maar we moesten het leren. Dwars door alle dalen heen! En misschien juist wel door die dalen.
Ooit lazen we beide het boek ‘Late liefde’ van Jaap Willems. En ondanks de punten van herkenning waren we verbaasd over het einde van het boek en vooral de reden van het einde – nl. de kinderen.
Maar och wat zijn we gaande onze weg erachter gekomen dat de reden van hun einde een zeer goede reden was. Echter een reden die wij niet onze reden, sterker nog – helemaal geen reden- wilde laten zijn om de relatie te stoppen.
We kwamen alle punten, bijna elke letter, van het boek zelf ook tegen.
Toch blijf ik zeggen dat onze afloop anders zal zijn.
Juist door die ruimte!
We vullen elkaar niet alleen aan, we vinden elkaar ook vooral in de overeenkomsten.
En we geven niet op…….!!! Vinden steeds weer een weg…..!! Vinden steeds weer elkaar….!!
OMDAT HET KAN
