Mijn vader: Willy le Comte (7 juli 1907) Mijn moeder: Anje Catharina Smit (21 september 1923)
geboren in Den Haag geboren in Heeg
opgegroeid in Amsterdam opgegroeid in Nederlands Indië
ouder: Elisabeth le Comte (10-7) ouders: Koene Hero Smit (7-4) -Pieternella Wilmink (31-7)


oma Bep rechts met zus tante Mies opa en oma Smit
Mijn ouders zijn getrouwd op 3 november 1959
in Den Haag
Beroep vader: 
De eerste jaren van alles en nog wat.
Later:
-Directeur Nederlands Economisch Pers en Advies Bureau (NEPAB)
-Voorzitter Contactgroep Exportdeskundigen
-Directeur Dutch Arabian Trade Promotion Centre
– 1x per week bracht hij ‘De Nieuwsbrief’ uit
Beroep moeder:
Begonnen als Apothekersassistente
Later maatschappelijk werkster
Nog later steun en toeverlaat van mijn vader
en gastvrouw NEPAB
Mijn ouders kregen twee kinderen:
Willy Anje Marjolein roepnaam Wampie (13 mei 1960)
Joyce Idris Monique roepnaam Josje (24 oktober 1961)
In het kort: Gezien het geboorte jaartal van mijn vader is te zien dat hij 53 was toen ik geboren werd. En tevens is te zien dat er geen vader vermeld staat. De naam Jan Walker is vaak gevallen maar nergens staat dit officieel vermeld. Mijn oma was een alleenstaande moeder en dit was in die tijd iets verschrikkelijks. Ze wilde mijn vader dan ook liever niet en heeft meerdere pogingen zich van hem te ontdoen.
Mijn vader maakte twee wereldoorlogen mee. De Iste en de IIde. Dat gaat een mens niet in zijn koude kleren zitten. Tevens vocht hij in het Vreemdelingenlegioen het KNIL in Nederlands Indië tegen de Jappanners. Mijn oma boycotte een huwelijk dat mijn vader wilde aangaan met ene Willy Segboer, verraadde hem aan de Duitsers. Mijn vader trouwde uiteindelijk met ene Antonia (Tonnie) Moser.
Hij was beroepsdanser in hotels, tapijtverkoper bij V en D maar toen hij uiteindelijk als loopjongen bij het Financieel Dagblad kwam zag de hoofdredacteur meer in hem. Mijn vader leerde snel en veel en makkelijk! Hij startte zijn eigen krant. Een economisch weekblad.Hij was daar net mee bezig toen hij mijn moeder leerde kennen.
Mijn moeder kwam uit een christelijk gereformeerd gezin. Mijn opa was hoofd der Christelijke meisjesschool en mijn oma huisvrouw. Het gezin bestond uit 9 kinderen waarvan alleen de eerste twee mijn moeder Anje en tante Rinie in Nederland geboren zijn. Koen, Alef, Henk, Nel, Kees, Ad en Ida zijn in Nederlands Indie geboren. Ook daar was mijn opa, die liever dominee was geworden, hoofd der christelijke meisjesschool.
Mijn moeder belandde rond haar 19e levensjaar in de Jappenkampen. Ze heeft niet veel aan haar jeugd gehad. Terug naar Nederland werd het gezin uiteengereten. Ze woonden allemaal elders en alleen de jongste bij mijn oma die inwoonde bij familie. Het wachten was op opa die in Birma zat.
Eenmaal in Nederland leerde mijn moeder als een speer. Werd eerst apothekers assistente en leerde weer verder door voor maatschappelijk werkster. Ze kreeg na haar baan als apothekersassistente in Den Haag, een baan als maatschappelijk werkster bij een woningbouwvereniging in Den Haag.
Mijn ouders ontmoette elkaar in hotel des Indes in Den Haag. Mijn vader nodigde haar uit voor een kop koffie. Het klikte tussen die twee. Aangezien mijn vader gauw jarig was vroeg hij haar nog een keer uit om een grote sorbet te gaan eten.
Dat hebben ze gedaan. Een maand later ben ik verwekt!
Mijn vader die allang niet meer met Willy samenwoonde en haar zelfs moest opzoeken maakte hier haast mee om met mijn moeder te kunnen trouwen.
Ze zag het in eerste instantie niet zo zitten maar christelijk als mijn opa en oma waren werd ze gedwongen tot een huwelijk. Bomvrouwen daar deden mijn opa en oma niet aan.
En zo trouwden ze op 3 november 1959 in Den Haag en hielden een trouwdiner in restaurant Bali want beiden waren even gek op Indisch eten!


Mijn vader, Bastiaan Guys, geboren 05-08-2011 was, vanuit de oorlog, een zeer goede kennis van Willy le Comte, en ik heb hem zelf ook gekend vanuit ons bedrijf en de zakeljke bijeemkomsten van het NEPAB. Wij hadden een 2e woning in Baarn (Zevenlindenlaan) en kwamen zo nu en dan ook bij jullie thuis in Baarn als we daar toch weekends waren.
Leuk dit te lezen.