Eindelijk, eeeeiiiindelijk gaat Annet mee naar het buitenland!
Rome wil ze zien en Rome zal het worden.
Leuk want ik was daar al eerder vroeger met mijn ouders.
Eens kijken hoe ik het ervaar nu ik niet museum in en uit hoef maar Rome op mijn eigen wijze mag beleven!
We vliegen met Ryanair naar Fumicino, dan met de bus naar het grote station Termini en daar ergens moet ons hotel zijn.
Een ontzettend leuk hotelletje met een dakterras en een eigen koperen deursleutel. Maar veel zullen we het hotel niet zien want we beginnen onze voettocht DOOR Rome.
De eerste dag al ontdekken we een leuk buitenterrasje waar we vanaf dan elke dag beginnen met een cappuccino met een amaretto. De eerste wandeling brengt ons naar het Colosseum en via het Colosseum naar het Forum Romanum. En we slenteren maar door. In de grote straten kijken we ons ogen uit in de etalages van de veelal dure winkels met onder andere Armani kleding.
Het is écht waar…de Italianen zijn gek op witte pakken!
Moest mijn zoon eens weten. Hij wil trouwen in zo’n pak. Ik zal hem gauw de prijzen door smssen.
We eten wat in een van de kleine steegjes en zijn dan doodmoe van alle indrukken.
De volgende dag is weer beginnen met cappuccino en amaretto. Ik geef het je te doen!
De komen langs een leuke markt waar we allebei een vestje scoren en lopen door naar het Vaticaan en het Vaticaans museum.
Annet barst bijna uit elkaar van woede als ze al die pracht en praal ziet en zodra je die praal verlaat de armoede tegenkomt van de bedelaars op straat. Zelfs de deur van een huis waar nonnen wonen gaat de deur op een kier als er een bordje eten naar buiten wordt geschoven. Alsof ze honden voeren in plaats van mensen! De woede wordt groter als ze zich bedenkt dat ze vroeger thuis ook armoe kenden en de laatste duit naar de kerk moest.
We lopen naar de Spaanse trappen en genieten van de straat, of zijn het trap artiesten?
Dan lopen we door naar de Trevi fontein. Ons voeten willen ons bijna niet meer dragen. Maar koppig als we beiden zijn, weigeren we de metro te nemen!
De derde dag bekijken we nog vele kerken en gaan naar het Pantheon. We lopen en we lopen maar. Op Piazza Navona aangekomen kunnen we niet meer. en we moeten nog terug naar het hotel!
De vierde en laatste dag slenteren we slechts nog. Ik heb er, blijkt later, een hielspoor aan overgehouden. Kilometers en kilometers hebben we van noord naar zuid en van oost naar west gewandeld. Voor ons gevoel hebben we nog niet eens alles gezien en beloven elkaar plechtig nog een keer terug te gaan!
De bus brengt ons langs alle plekken die we zagen…. nee toch niet….er blijkt een Chinese wijk te zijn die we nog niet gezien hebben. Volgende keer dan maar. En zo bereiken we het vliegveld en keren huiswaarts.
