Tijdens de studie mediacoach kregen we les over privé en privacy.
Let op wat je prijs geeft aan adressen, wachtwoorden, telefoonnummers en waak ervoor dat je foto’s zodanig zijn dat je niet teveel bloot ziet want dat maakt het bewerken voor anderen, die er misbruik van willen maken, wel erg makkelijk.
Nou ga ik uit van het goede van de mens, en dus staat mijn adres pontificaal nog steeds in het telefoonboek alsmede dus het adres met woonplaats.
Het papieren telefoonboek mag dan wel niet meer bestaan maar online vind je er talloze.
Mijn wachtwoorden geef ik nooit prijs en als ICT-er heb ik mezelf geleerd wachtwoorden van anderen, die ik constant moet wijzigen of opnieuw moest invoeren, te vergeten. Mijn brein zou trouwens ontploffen (kan zoiets beste hooggeleerde breinspecialisten?) als ik ze allemaal had moeten onthouden.
En foto’s…. ach…als ze kwaad willen doen ze dat toch. Daarnaast heb ik regelmatig een behoorlijk negatief zelfbeeld en denk dat ik niet misbruikt zal worden. Trouwens mijn échte real life vrienden weten dat ik me nooit zou lenen voor porno doeleinden en zouden hard lachen als ze me tegen zouden komen. (kijken mijn real life vrienden op zulke sites?)
Verder gingen de lessen over wat je wel en niet kon delen op de sociale media, wel of beter niet kon zeggen of plaatsen en hoe je dingen af kan schermen.
Ik ben een open mens en heb weinig te verbergen.
Natuurlijk let ik toch best wel een beetje op wat ik wel en niet plaats.
Google je mijn naam, dan word je overdonderd met allerlei onderwijs gerelateerde links of geschreven stukjes uit ver of onlangs verleden.
Omdat ik openbaar ben weet ik dat iedereen mij kan zien, dus ook mijn werkgevers en ouders van leerlingen en daarom zal ik niet gauw iets politiekerigs erop zetten en hou posts van mijn ‘vrienden’ in de gaten. Daarnaast zijn mensen die negatieve dingen plaatsen niet mijn ‘vrienden’. En ik kan ze anders altijd ‘ontvrienden’.
Waarom ik open ben en gedachten, ervaringen, plaats?
Omdat ik juist positief ben en de wereld mooier wil kleuren. Goed antwoord toch?
Ach.… privacy…. Wat ik niet wil dat iemand weet zet ik niet op sociale media. Sterker nog daar hou ik tegen iedereen ook mijn mond over.
En ik heb niet veel geheimen.
Ik kan dus ‘inchecken’ waar ik wil zonder dat iemand ook maar de gedachte hoeft te krijgen dat ik daar met een geheime minnaar zit.
Ik kan me online verheerlijken aan leuke vakanties en krijg notabene overal waar ik ook maar online naar toe ga, reclame van die zaaaaalige vakantieplekken, via reclames op mijn beeldscherm.
De hometrainer reclame doet me terugdenken aan die goede aankoop die ik maanden geleden gedaan heb. En als ze denken dat ik een tweede wil dan hebben ze mooi pech want eentje is genoeg!
De suggesties voor nieuwe vrienden sla ik in de wind want ik wil zelf mijn ‘vrienden’ vinden en spontaan tegen het lijf lopen.
Ook mijn muziekkeuze, ik hou van veel muziek, is niet al te schocking wanneer anderen dat willen weten.
Ik heb geen stiekeme in-en aankopen te verbergen.
Ook wel lekker eigenlijk dat ik niet veel uit te leggen heb en direct bij kennismaking met anderen de verdieping in kan gaan zonder me voor te hoeven stellen!
Dus……….. ja hoor, van mij mag iedereen (bijna) alles van me weten…………..
Euh…….alhoewel……tot vandaag dan!
Want vanaf vandaag kom ik er op terug!
Vandaag is die dag dat ik ineens besef, dat het helemaal niet leuk is dat íéderéén (bijna) alles weet.
Juist diegene ook die álles al van mij weet (ook mijn pincode)
Het is bijna maart. De maand dat mijn geliefde, met wie ik alles deel… DUS OOK DE COMPUTER!!!!!, jarig zal zijn.
In tegenstelling tot mijzelf, hecht mijn geliefde veel waarde aan verjaardagen.
Het is dus altijd weer de kunst om hem te verblijden, verrassen en jarig te laten voelen.
In het geheim ben ik dan ook vaak maanden tevoren bezig met mooie dingen maken, winkels aflopen, boodschappenlijstjes maken etc.
Dit jaar is echter anders.
Dit jaar ben ik, tot groot verdriet van mijn geliefde, niet op zijn verjaardag aanwezig.
Ik heb een verplichte studiedag en avond die doorloopt tot en met de volgende dag. En aangezien hijzelf de dagen daarop niet thuis zal zijn, zullen we elkaar vier dagen niet zien.
Als het bitterste van de pil is doorgeslikt bedenkt hij gelukkig dat hij zijn kinderen kan vragen te komen slapen om hem ’s morgens jarig te zingen, ontbijt op bed te brengen en de avond, in gepaste feestvreugde, met hem door te brengen.
Begin april zullen we dan het grote feest vieren waar ik ook bij ben!
Maar tja….. je wilt je geliefde toch verrassen op zo’n dag.
In ieder geval met een cadeautje.
En als ik hem dat niet zelf kan overhandigen, dan toch zeker namens mij de postbode!
Dan is dat online shoppen toch wel erg handig….
NOU NIET DUS!!!!!
Al maanden zeurt mijn lief (hij weet natuurlijk zelf ook dat hij jarig wordt, de slimmerd), dat hij een nieuwe altfluit wil.
Aldus google ik me suf aan altfluiten en wordt overspoelt door online shops die ze in alle soorten en maten aanbieden; met dubbele boring, van peren- of essenhout, in de F of de C klank etc.
Nou speel ikzelf een aardig deuntje op de fluit maar verder heb ik er niet zoveel verstand van als mijn absoluut virtuoos fluit spelende en improviserende lief.
Ik geef de zoektocht op.
Dit gaat hem niet worden zonder zijn eigen inbreng.
En trouwens….weet iemand wel wat zo’n fluit kost????????!!!!!!!!!!!!!
Het fluitenverhaal bewaren we wel tot een ander tijdstip.
Lief komt er trouwens aan dus afsluiten die hap!
Hij mag er niks van weten.
Het moet natuurlijk een verrassing blijven.
Voor later!
NOU NEE DUS!!!!
Niks ander tijdstip. Niks later. Niks verrassing!
Want als ik even later de computer weer opstart en daarna internet, vliegen me de fluiten om de oren. Waar is mijn gummetje? Waar zit die verrekte pc typex? Hoe krijg ik dit weg?
En als mijn lief de computer even later in gebruik neemt hoor ik dan ook, met schaamrood op mijn kaken aan: ‘goh schat, wil je mij een fluit voor mijn verjaardag kopen’?
‘Euh ja, euh nee, ……HOE WEET JIJ DAT’??????!!!!!
Kijk, en daarom ben ik vanaf vandaag ineens voor privacy!
Ik wil die reclame meuk niet om de oren krijgen.
Gooi maar een folder in de bus.
En ook dat kan lekker niet want ik heb een NEE/NEE sticker boven de gleuf geplakt.
Ik wil het niet, ik wil het niet….ik wil mensen gewoon kunnen verrassen.
Ik wil zelfs vanaf vandaag uitleggen hoe ik in elkaar zit want op zich is dát al verdieping genoeg!
Maar vooral wil ik mijn lief kunnen verrassen, voor zijn verjaardag……!!!!!!!!!!!!!!
Met een fluit of een reisje of een leuke boodschap van een site die NIET iedere keer in beeld verschijnt zodra de computer/internet wordt geopend!
Waar is die NEE/NEE knop?
Of de ‘NEE DIT IS EEN VERRASSING’ knop?
Sorry schat, volgende keer haal ik een stuk hout uit het bos en zal een fluit voor je snijden.
Maar voor nu….kan je er even naar fluiten J !
