Ik wilde het niet geloven maar inderdaad ga je als je ouder wordt mijmeren. Niet gewoon mijmeren maar, oh help me God, mijmeren over vroeger.
Het koetsje van altijd weer
1967 Verhuizen was niet niks. Oude huis loslaten, Jac. P Thijsse school achter je laten, vriendjes achterlaten….
Tot daar op die nieuwe school, de Juliananschool, in die nieuwe tweede klas, een jongetje was die in het veld madeliefjes plukte en het bosje aan mij gaf. Ik voelde me getroost. Vanaf dat moment kwam hij ook als we tikkertje of ‘jongens op de meisjes’ speelden steevast achter me aan.
1968 De juf werd overspannen en weer moest ik naar een andere school, de Zaaijerpleinschool. Het vriendje achterlaten viel niet mee. Wat een tranen heb ik gehuild.
1971 Na turnen en scouting moest ik op judo. Goed om je te leren verdedigen zeiden mijn ouders. Maar ik zag er zo vreselijk tegenop. Schuchter liep ik het naar zweet en muffe matten ruikende gebouwtje binnen. Mijn eerste ‘vechtpartner’ liep direct op me af. En ineens roken de muffe matten naar madeliefjes en werd judo tikkertje want…hij was het!
1972-1973. Van judo moest ik weer af. Muziekles was nu het doel. En weer verloor ik mijn madeliefjesplukker uit het oog.
Totdat ik dat zelfde jaar naar de middelbare Lorenzschool ging en notabene, zij het in een andere brugklas mijn vriendje van toen en altijd weer, tegenkwam.
1973-1974 Mijn vriendje van toen werd mijn vriendje van nu. We kwamen in dezelfde brugklas en…jawel…het was ‘aan’. De eerste zoenen bij sportveld Cranenveld en de resterende kusjes in park Sonsbeek. Schuifelen op Angie van the Stones tijdens het schoolfeest.
1974-1975 Dankzij mijn vreselijke faalangst, opgelopen op die vréselijke Zaaijerpleinschool, redde ik het niet. De IVO MAVO werd voor mij uitgezocht. Abrupt einde van een nog zo prille liefde. En omdat dit in de vakantie werd besloten kon ik niet eens Rob vertellen dat ik weg moest (er bestonden nog geen mobieltjes en sociale netwerken)
1975-1976 Met een gebroken hart liep ik het schoolplein van de nieuwe school op. Alles en iedereen kon me gestolen worden. Totdat…….. het is écht waar…. Rob vanuit een andere klas dan waar ik geplaatst was, het plein op kwam lopen. Ook zijn ouders hadden besloten Rob dichterbij en op een moderne school te plaatsen. Maar ja, een nieuwe school en nieuwe liefdes…. Rob werd op iemand anders verliefd…..tijdelijk maar gelukkig… Maar het was wel even doorbijten.
1976-1977 Het was weer aan. Ik hielp Rob op BIO revalidatie centrum op de Soos. We wandelden romantisch langs de paarden van de manege. We zoenden op een koetsje bij maanlicht….
1977-1978 We slaagden beiden voor het examen en gingen ieder ons weegs. Nog eenmaal zag ik hem bij een oud klasgenootje. We vreeën hartstochtelijk…die ene keer……….
1978-2006 Altijd in gedachten gebleven, mijn vriendje van toen en altijd weer.
Een harde moeilijke tijd meegemaakt. Maar me altijd vastgehouden aan madeliefjes, schuifelen op Angie en een kus bij maanlicht op een koetsje…. ergens op de wereld was het goed…En door die herinneringen kon ik uiteindelijk cirkels doorbreken en nam ik de juiste beslissing.
2006 Reunie IVO MAVO en daar stond hij. Eindelijk kon ik hem bedanken voor alles en altijd weer…. en kon ik afsluiten……
2010 De school (SO ZMLK AGschool) waar ik nu zelf juf ben gaat fuseren (met SO ZMLK Lichtenbeek). We moeten het gebouw uit en zochten een nieuw onderkomen. Eindelijk kwam de vergadering met het verlossende woord van de nieuwe plek waar onze school zou komen……
Heden -> Ik kijk, langs de tafeltjes van mijn leerlingen, het klasraam uit en zie het ronde huis op het …. BIO terrein waar zijn ouders, broer en zusje woonde en zie het paviljoen van de oude Soos waar wij vrijwilligerswerk deden. Ik zie het bos waar zijn caravan stond waar het eerste schoolse kusje in een liefdevolle gewaagde ‘eerste keer’ overging, In de verte, achter een gazonnetje vol madeliefjes, is de manege en daar staat een oud vervallen koetsje….
Het koetsje van ‘ALTIJD WEER’……..
