Aan onze reizen naar Griekse eilanden, hebben we in de loop der jaren vriendschappen overgehouden. Stefanos, Alexis en Ioanna uit Kos maar vooral ook Dimitris (ooit werkte hij op Kos) uit Thessaloníki. Toen hij voor een tijdje in Nederland werkte, hebben wij hem bezocht. In Nederland is het hard werken voor buitenlanders, tegen een karig loon en slechte woonomstandigheden. Hij vertrok na een jaar dus weer naar Griekenland. We hebben hem toen beloofd ehm daar te komen bezoeken. En die belofte hebben we in februari 2017 ingelost.
Wat een feest om door hem opgehaald te worden op een vliegveld in een vreemd land in een voor ons nog onbekende stad. Inmiddels woont hij bij zijn moeder in een klein bergdorpje, 200 km van Thessaloníki vandaan. Maar hij heeft een slaapplek geregeld bij een vriend en gaat ons van alles laten zien.
De eerste avond zitten we al in zijn favoriete restaurantje waar ze het verste van het verste vlees hebben en in een luxueuze bar/dancing. Heerlijke drankjes en hapjes. Die Grieken kunnen feesten maar vooral genieten!
De tweede dag gaan we mee naar Kavala. Hij heeft daar een sollicitatiegesprek. Kavala ligt ook zo’n 200 km van Thessaloníki. We rijden door een schitterende omgeving langs het kleine en grote Volvi meer. Door prachtig gebergte en langs het bekende wintersportplaatsje Viglia.
Kavala is een heerlijke vissersplaats en toen het sollicitatiegesprek voorbij was hebben we dan ook heerlijk vis gegeten. Jammer dat we ons allemaal wat ziekig voelde en niet veel op konden van al die heerlijkheid.
De rit ging terug en zo verkenden we Thessaloníki weer bij avond.
De volgende dag zouden we eerst de tradities van het Griekse carnaval bekijken. Op Rosenmontag gaan hier alle gezinnen vliegeren. Wat hebben we een mooie vliegers gezien en ook verdrietige toetjes van kinderen waarvan de vlieger in de bomen was gevlogen.
We hebben de burcht bewonderd en de oude gevangenis. We hebben de haven en het lievelingskapelletje van Dimitris bezichtigd. We hebben alweer heerlijk gegeten en een gave andere bar bezocht.
De derde dag werd weer een dag van rijden. We gaan naar zijn huis in de bergen en gaan zijn moeder ontmoeten. Maar eerst rijden we naar Drama, de plaats waar onze Kos vrienden vandaan komen. In de winter zijn veel eilandmensen op het vasteland in hun geboorteplaatsen of plaatsen waar familie woont. Weer zo’n 200 kilometer rijden maar een oh zo mooie rit.
Drama is een knusse stad. We voelen ons er direct thuis. Maar tevens zien we (nu ook Dimitris ons erop wijst) de gevolgen van de crisis. De stad voelt ook feestelijk en authentiek. We genieten aan een watertje in een park bij een waterrad van een kopje koffie alvorens we verder rijden.
Een lange tocht door de bergen. Boodschappen in Katos want Exochi zelf kent geen winkels. En dan nog hoger de bergen in waar gelukkig wel goede wegen nu zijn aangelegd. Dimitris laat ons de wegen van twee jaar geleden zien maar toen hadden we dit écht niet gedurfd. We bezoeken de leeuw zonder tong (de beeldhouwer pleegde zelfmoord om de reden dat hij de tong was vergeten te beeldhouwen) en we bezoeken een lieflijk stukje natuurschoon waar een brond te vinden is die zo vreselijk koud is dat de temperatuur daar zeker 6 graden lager is dan een of twee meter daarvoor. Je kunt je hand er niet insteken anders zou die binnen 5 seconden zo paars zijn als een aubergine, vertelt Dimitris ons.
Dan zien we bovenaan een steile weg een lieflijk wit huis met veranda staan. Daar staan mama en twee tantes al klaar om ons warm welkom te heten. De vonken slaan direct over. Wat is het hier genieten. We krijgen een prachtige slaapkamer toegewezen, frissen ons op en kletsen met de familie. Natuurlijk bewonderen we ook foto’s. Mama Vicky en Dimitris hebben lange tijd in Duitsland gewoond waar de tantes nog steeds wonen. Gelukkig spreken ze dus goed Duits.
’s Avonds eten we in een lokale Taverne iets verderop. Hier eten we Grieks zoals alleen de Grieken eten. De dorpelingen eten hier ook en vieren hier hun feesten. Geen buitenlander komt hier ook. Het wordt een écht feestelijke avond en we genieten volop!
De volgende ochtend schijnt de zon en kleine mama Vicky heeft een heerlijk ontbijt klaarstaan met verse eitjes en een tosti met geitenkaas. Van de honger zullen we hier niet omkomen. We bezoeken prachtige natuurgebieden waar de Grieken de zon ontduiken in de zomer en waar een prachtige kapel is gebouwd met een rots waar offers aan hangen. En we bezoeken een meer met een Dam waar het waterreservoir van de omgeving ligt. Bij droogte wordt hier water vandaan gehaald. We bekijken de rivier en zijn omgeving en komen dichtbij de eeuwige sneeuw bij Viglia.
Wat vreselijk als we weer moeten gaan. We hadden hier wel een week willen blijven. Maar Drama wacht weer en we zullen onze oude vriendin Maria ontmoeten. We bezoeken de kerk waar Alexis en Ioanna getrouwd zijn en hun kinderen gedoopt. Een bijzondere ervaring! We ontmoeten Maria in een gezellig buurtcafé vol Grieken en zitten heerlijk bij te kletsen op het terras. Wat een heerlijk weerzien. Stefanos heeft een begrafenis en kan niet op tijd bij ons zijn voor onze bus terug naar Thessaloníki arriveert. Kadootjes van Feyenoord en Pauk worden uitgewisseld en dan nadert het afscheid. Het afscheid van Dimitris valt zwaar…..heel zwaar…..
De busreis naar Thessaloníki, die het eerste stukje vol tranen verloopt, gaat via een andere weg dan Dimitris reed. We rijden door kleine dorpjes die lieflijk verlicht in de bergen liggen. Na een aantal uren zien we Thessaloníki liggen. We rijden een enorm busstation in en zoeken een taxi. Eten doen we in de buurt van het hotel in een klein authentiek Grieks restaurantje.
De volgende dag voelen we ons verlaten door onze lieve vriend. We lopen doelloos door Thessaloníki waar nog geen plattegrond van de stad te vinden is. Op mijn gevoel lopen we toch goed richting strand en boulevard en zitten heerlijk na te praten over de prachtige dagen in een parkje terwijl we kijken naar de jeu de boules spelende oude Griekse mannetjes en proberen mee te krijgen wat de oudjes allemaal voor verhitte politieke discussies voeren op verrotte bankjes vol vogelpoep.
Aan de boulevard is het heerlijk. De zon schijnt fel en het is warm. De terrassen zitten voller dan vol. Griekenland is een volop genieten land. Ze maken zich niet al te druk. (behalve dan als het om politiek gaat)
We bekijken de witte toren en andere historische gebouwen die aan de waterkant staan en kopen de laatste souvenirs. Traditie is immers een t-shirt voor Willem scoren uit elke plaats waar we geweest zijn.
Met een taxi vertrekken we die avond weer naar het vliegveld. De terugreis verloopt soepel maar vol weemoed. Wat hebben we, ondanks dat we wat ziek waren, een prachtige vakantie gehad. Wat een belevenis om het land door de ogen van de Grieken zelf te mogen bekijken. We keren vast en zeker nog een keer terug!
(Griekse gids) Thessaloniki is de hoofdstad van het gelijknamige departement en van het Griekse district Macedonië. Thessaloniki ligt ongeveer vijfhonderdvijftig kilometer van de Griekse hoofdstad Athene. In deze regio wonen ongeveer één miljoen mensen en het is dus na Athene de drukst bewoonde streek. Thessaloniki is een levendige stad waar veel te zien en te doen is. Deze stad werd gesticht in het jaar driehonderdvijftien voor Christus door Kassandros, ter ere van zijn vrouw, Thessaloniki, die de zus van Alexander de Grote was. De stad werd gesticht in een periode dat de Grieken zich klaar maakten om het Midden-Oosten te veroveren. Sindsdien heeft Thessaloniki een belangrijke rol gespeeld in zowel de Griekse als in de Euraziatische geschiedenis.
In Thessaloniki zijn veel historische monumenten. Om de stad goed te kunnen verkennen kun je het best bij de Witte Toren beginnen die aan de haven staat. Deze toren werd in de 15e eeuw pas gebouwd op de plek waar de Byzantijnen in de 12e eeuw al een kasteel hadden gebouwd. Het gebouw heeft verschillende functies gehad, zo was het een tijd een gevangenis voor zwaar gedetineerden. Dichtbij de Witte Toren zie je ook het standbeeld van Alexander de Grote op het paard. Vanaf de Witte Toren loopt een lange boulevard langs het water. Wanneer je over deze boulevard in westelijke richting loopt, zie je eerst heel veel ouzeri’s, cafetaria’s en restaurants en daarna komt het grote Aristoteles plein in zicht. Dit is het plein waar de vele grote terrassen zijn en die in de zomer druk bezocht worden door de inwoners van Thessaloniki en door duizenden toeristen. Nog iets verder in westelijke richting bevindt zich de buurt Ladadika. Dit was vroeger een handelsplaats waar in olijfolie, maar ook in andere voedingswaren gehandeld werd. Tegenwoordig heeft deze buurt een andere functie, het is de buurt met de vele traditionele restaurants. De oude gebouwen zijn in de oorspronkelijke oude stijl opgeknapt en vormen nu het centrum van het uitgaansleven.
(Griekse gids) Drama
Drama. De prefectuur Drama ligt aan de noordoost-rand van Griekenland, aan de grens met Bulgarije. Vlakten en bergen, berghutten en ski-pisten, mooie bossen, zwermen vogels, vruchtbare aarde en eindeloze tabaksvelden. Grotten met reusachtige, gekleurde stalactieten. Rivieren en beekjes.
Drama is de hoofdstad van het gelijknamige departement. De stad ligt op de hellingen van de Falakros berg die door de plaatselijke bevolking “bloemenberg” wordt genoemd. Het is een berg met veel natuurschoon, skicentra, en vier goed uitgeruste berghutten voor bergsporters. De stad is haast verborgen door de weelderige begroeiing, heeft overvloedig veel water en bloemen.70 km van Drama is het prachtige bos Vlatia (Kara Dere) met sparren, eiken, beuken en de rode den, die een hoogte van 50m. kan bereiken. De stad Drama ligt 146 kilometer van Thessaloniki en 37 kilometer van Kavala.
(Griekse gids) Kavala
Kavala. Kavala is de hoofdstad van het gelijknamige departement. Kavala is amfitheatrisch gebouwd aan de voet van de berg Simvolo. Er zijn nog veel karakteristieke overblijfselen van haar oude aanzien over. De Kamares, het huis van Mehmet Ali en het Turks bouwwerk Imaret zijn zeker de moeite waard.
Om een panorama beeld van de stad te krijgen moet u zeker de Profeet Ilia bezoeken op de top van de heuvel. Ook zijn er zeer mooie stranden zoals dat van Kalamitsa, Nea Iraklitsa, Perigiali en Nea Peramos.
De Regio van Kavala wordt sinds de prehistorische tijd bewoond. De eerste inwoners van het gebied rond Kavala waren Thraciërs. De zevende eeuw vóór Christus kwamen hier de Eretriërs, daarna de Ionen en de Atheners. De toenmalige naam van de stad was Neapolis (=Nieuwe stad). Een andere belangrijke stad in die periode was Filipoi (Filippi). Het waren welvarende steden mede door het feit dat er goud gedolven werd in het Pangeo gebergte.
In het jaar 49 heeft de Apostel Paulus hier de eerste Christellijke kerk in Europa opgericht. In 396 werd de stad Neapolis door de Gothen helemaal vernield. De stad is in de 5e eeuw opnieuw gebouwd maar met de naam Christoupolis. Tijdens de Byzantijnse periode kent de stad een grote welvaart. In 1380 komen de Turken die het land bezetten, en de stad omdopen tot Kavala. Ook in de 16 eeuw kent Kavala een goede welvaart. Vanaf 1913 behoort Kavala weer tot Griekenland.
