Twee maal naar Bodrum.
De eerste keer met de kinderen en de tweede keer met Willem.
Beide keren even emotioneel. De eerste keer omdat ik twee weken vreselijk ziek ben geweest van een een zware voedselvergiftiging en maagontsteking en de tweede keer om alle nare herinneringen van de eerste keer op te halen en te wissen.
De eerste keer twee weken lang in Bodrum en de tweede keer vanuit veilige ’thuishaven’ Kos.
De stad Bodrum (liman = ‘haven’ Turks< uit Οudgr. λιμήν) werd ergens voor de 6e eeuw voor Christus door de Dorische Grieken gesticht. De ontstaansmythe van de stad vertelt dat ze gesticht was door een zoon van Poseidon (Anthes). Het hoorde bij de eerste zes Dorische koloniën in Klein- Azië, samen met Knidos, Lindos, Ialysos, Kameiros en Kos.
Bodrum had de naam vooral in trek te zijn bij de jonge jet-set van Turkije, maar door de groeiende interesse in Turkije als vakantieland voor westerse toeristen is de stad steeds meer een “gewone” vakantieplaats geworden. 
Op het schiereiland is meteen het kruisvaarderskasteel St. Pieter te zien en de boulevards met de witte villa’s. Villa’s en hotels mogen niet meer dan één verdieping hebben staat er in de regels.
Het kasteel bevat nu het museum voor onderwater-archeologie. Het oudste scheepswrak ter wereld ligt daar ook opgesteld.
De eerste keer heb ik veel op bed gelegen en af en toe strompelde ik naar Bodrum. De kinderen hebben zich gelukkig prima vermaakt met diepzee duiken en zwemmen. Robbert was er met Tamara en Jocelijne had een handvol waar ze uit kon kiezen. 
De kinderen stonden verbaasd over de met rozenblaadjes versierde bedden en Robbert is er zelfs verloofd met Tamara. Een zelf gemaakte taart van lieve obers en een bed met een hart van rozenblaadjes en tekst; wil je met me trouwen…… Zo gaaf!
De tweede keer hebben we alle winkeltjes bekeken en waanzinnig lekkere verse kebab gegeten waar Willem maar geen genoeg van kon krijgen. Ik liep de weg 
naar het hotel van toen nog eens met tranen in de ogen als ik aan die ene keer dacht. Weer genoot ik van het leven bij de haven, de vissers en dromerige vrouwen, de mannen onder bomen die back-gammon speelden. We hebben de moskee bekeken met de plek voor alle schoenen en de wasplaats voor voeten. En we kochten er een prachtig handbeschilderd bord voor onze lieve Kos vrienden met de naam van La Prima erop!
