En toen was het hoog tijd voor ontspanning.
Ik pols Willem over de weekenden en dan zomaar op een vrijdag bel ik hem en vraag “heb je zin in pizza”?
‘Lekker’ antwoord hij.
Dus zeg ik ‘mooi dan neem ik je mee, moet je wel even voor twee dagen kleren en ondergoed meenemen’!
‘Hoezo dat’? vraagt Willem.
‘Nou gewoon……, omdat we hem in Venetië gaan eten’! antwoord ik weer.
Het vliegtuig vertrekt om 18.00 uur dus je moet opschieten!
En zo vertrekken we naar Schiphol, nemen het vliegtuig en landen even later op Treviso airport Venetië.
Nu een bus zoeken die ons naar het centrum van Venetië kan brengen. Die is snel gevonden. De buschauffeurs spreken gelukkig Engels.
Aangekomen in het centrum worden we afgezet bij een soort van centraal punt en moeten het vanaf daar maar zelf zien te redden. Het is er druk en lekker warm. Ik pak de gegevens van het hotel en vraag aan de eerste de beste, voor mij uitziende Venetiaan, de weg naar het hotel. Moeten we met een gondel of kunnen we lopen? We kunnen lopen, het is niet ver! (voor Venetiaanse begrippen)
Maar de steegjes zijn talrijk in Venetië!!!! Hoe vind je hier de weg?
Dus nog maar eens gevraagd….par la….par la…..par la….
Oh………….!
We gaan dus van par la naar par la en dan weer par la en ja hoor……….. het steegje is gevonden, het hotelletje oook. Vinden we dit ooit nog een keer terug is wel de vraag die we gelijk stellen!
Nu op naar de pizza. En geloof me …… die smaken!
Natuurlijk nu een terrasje nemen en ons tegoed doen aan de Italiaanse lekkernij van drank en bijgerechten. En praten….veeeeeeeeeeeeeeeeeeel praten….ons hart luchten….onze zorgen uitspreken……..en……… wederom op zoek naar het hotel….par la, par la, en par la!
Dat dit de eerste keer is dat we op één kamer slapen gaat ook niet zonder slag of stoot. Het is even wennen!
De volgende dag lekker vroeg wakker. Venetië in! De brug der zuchten het San Marco plein en alles en alles wat we maar kunnen zien in korte tijd! Een gondeltocht achten we beide al snel belachelijk veel te duur en onnodig. 
We bekijken de belangrijkste dingen, genieten van de straatartiesten en vinden een steegje waar we een fles heerlijke wijn bestellen en praten en praten en praten….doen wij iets anders dan dat…..??
We drinken zelfs een beetje meer dan ons lief is en giechelend vervolgen we schommelend onze weg door Venetië op zoek naar iets eetbaars. Nou, dan hoef je in Venetië niet lang te zoeken!
Moe en voldaan van de dag ploffen we op bed en slaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaapen!
Helaas heeft een weekend maar twee dagen. Lang genoeg echter om je zinnen even verzet te hebben. We bekijken de laatste dingen, schieten nog wat foto’s, eten onze laatste Italiaanse maaltijd en vertrekken richting busstation, richting vliegveld.
Het waren heerlijke dagen. Verdiende dagen ook!
En nog steeds niet zeker of we wel verder moeten en hoe we dan verder moeten, maar wel zeker van het feit dat we elkaar gevonden hebben, gaan we na heerlijk Venetië weer ons ieders weegs.