Geen Kos dit jaar.
Er is meer te zien en Willem ziet dat je overal contacten kan leggen, Al heeft hij gelijk als hij zegt dat de verdieping er pas is als je vaker komt.
Dit jaar zitten we op Kreta. Nee geen plaatsen waar gefeest en gebeest wordt door jongeren maar na goed zoeken een plaats met ook een oud gedeelte. Het is Rethymnon geworden.
We zitten in een prachtig appartementencomplex. We hebben nog nooit zo’n mooi en luxe appartement gezien dat zo fantastisch Grieks is. We hebben split level en een eigen giga balkon. Er zit een luxe badkamer bij en een best keukenblok. Hier houden we het wel twee weken uit.
We merken echter al snel dat dit een complex is waar mensen jaar en dag terugkomen. Het is een hechte kliek en je komt er, in dit geval, niet tussen! 
Wat ons betreft prima want we hebben een complex dat niet vastzit aan het hoofdgebouw en we zijn wat dat betreft ook graag op onszelf, doen ons eigen ding en zoeken onze eigen mensen. En we zijn zeker geen mensen die de hele dag aan het zwembad hangen om te drinken en eten en te feesten. WE willen wel wat zien.
Het grote nadeel van het complex is dat het een behoorlijk eindje van het centrum afligt. Je moet dus, door de hete bakkende zon, naar het centrum lopen. En nu vinden we lopen nooit erg maar het is écht heet en de voeten vertonen al snel onmogelijke blaren in onze slippers. Toch gaan we stug door! 
We genieten van het strand en de stoelen en parasol die je in het hotel kan pakken en dan meesjouwt naar het strand dat wel dichtbij ligt. De golven zijn elke dag en gooien je regelmatig om.
Rethymnon is een niet ongezellige plaats met veel vertier. De avonden verveel je je niet. De terrasjes zijn gezellig, de winkeltjes tot laat open en je hebt er voor je het weet weer contact met de mensen die op de terrassen werken en blij zijn als je bij hen terug komt.
Willem vindt al gauw zo’n stekkie maar ik wil eigenlijk liever het oude gedeelte in.
Naast vooral uitrusten in het heerlijke appartement, zwemmen, lezen en luieren, wandelen naar het knusse centrum, doen we eigenlijk niets. Ja toch wel. Het appartement heeft een bloem in de tuin staan die elk moment kan uitkomen en maar één dag zal bloeien. Maar die ene dag is de bloem van zo’n bijzondere schoonheid dat je dat fenomeen niet snel meer zal vergeten weten de tuinmannen te vertellen. En we maken het fenomeen mee! 
Later in de week komen er gezellig Harlingers naast ons in het appartement en samen met hun zoon ontdekken we leuke plekken in de buurt waar je kan eten of gewoon gezellig even kan gaan zitten praten onder het genot van een drankje.
Eén keer nemen we een toeristentreintje die ons meeneemt de bergen in. We zijn geen helden in de bergen. Ook dit keer houden we om de haverklap ons hart vast. Maar wat zien we veel! Authentieke huisjes, een bijenhouderi, ezels die ons de weg versperren, wijngaarden, vrouwen die in een teil nog de was voor het huis doen etc. Blij dat we weer onderaan de berg staan kunnen we toch opgelucht zeggen dat we genoten hebben van de tocht van bijna twee uur.
De felle hete zon zorgt niet alleen voor blaren maar zelfs de ogen verbranden. Een paar dagen zitten mijn ogen bijna dicht. We proberen de schaduw van het prachtige haventje op te zoeken om daar onder de parasol te genieten van het vissersleven wat zich daar voordoet.
En nog meer ongemakken komen om de hoek kijken. Door alle hoge golven en ons gezwem en geduik zijn Willems oren dicht gaan zitten. Er zit een prop in die er niet meer uit wil. Het ongemak is niet te harden en een dokter moet worden gebeld.
De eigenaar van de appartementen is zeer behulpzaam en na een uurtje komt er een conservatief ogende Griekse dokter aan. Maar zo conservatief blijkt hij al snel niet als hij tijdens de behandeling vrolijk een sigaretje opsteekt en naast het opsteken van een tweede en een derde sigaret steekt hij ook een verhaal af waarin hij ons duidelijk maakt dat alleen verstandige en intellectuele mensen aan de macht van wat dan ook zouden moeten staan. De wereld zou er dan heel anders uitzien verkondigt hij. Willem en ik kunnen ons lachen bijna niet houden bij deze taferelen. We hopen maar dat het goedje dat hij in Willems oor gesproten heeft, snel werkt zodat hij leeggespoten kan worden. En ja hoor…..een paar uur later, een lezing en vijf sigaretten verder wordt Willem verlost van zijn prop. OPLUCHTING!!
De man steekt zijn geld zonder bon, wel een verzekeringspapiertje in zijn broekzak, steekt zijn hand op en vertrekt weer!
Wat zijn we weer een ervaring rijker. Lachend doen we ons verhaal aan de Harlingers.
Eén excursie willen we gemaakt hebben Na alle ongemakken verlangen we eigenlijk wel terug naar het lieven van Kos. We vinden een reisbureautje dat vliegtickets verkoopt naar Kos maar ook boottickets naar Santorini. Wat een dilemma!!! Is het verstandig om te gaan vliegen? Is Santorini niet het eiland van alle foto’s uit de reisgidsen daar waar het om Griekenland gaat? Wat moeten we nou?
We gooien steentjes op en houden steentjes achter de rug om een beslissing te forceren. Maar als het steentje op Santorini wijst doen we het over en als het steentje op Kos wijst doen we het ook over. Na heeeeeel lang wikken en wegen en peinzen en nog meer piekeren kiezen we toch voor Santorini waarover in een ander bericht meer!
De laatste avond krijg ik eindelijk mijn zin en gaan we eten in het historisch gedeelte van de stad. Een avond die willem niet snel meer zal vergeten. Was er bij de have een veelheid aan restaurantjes vol toeristenvoer en toeristenmenu’s, hier in het historisch gedeelte kookt mama of oma. Hier krijg je de originele Kretaanse gerechten voor een prikkie. Geen bord frites met iets wat op gyros lijkt voor € 12,50 maar een complete pan met stoofvlees voor € 5,00 euro en nog allerlei extra’s erbij ook. Dat zal hem niet gauw meer gebeuren dat hij niet luistert denk ik hardop haha! .
Een gedenkwaardige vakantie vol ongemakken maar met een SUPER appartement dat we niet snel zullen vergetenen ONVERGETELIJKE uitstap naar Santorini. .
