Ik zie Willem nog zitten die eerste keer op Kos.
Na twee maal heerlijk Griekse vakanties op Rhodos ineens een ander eiland. Een andere sfeer. Wel een onwijs leuk hotel – Astron- aan het haventje met een terrasje voor om lekker te zitten en naar de vissersbootjes te kijken. Maar toch…..
Ontgoocheld is hij en ‘Kos-vreemd’. Het is niets voor Willem om uit vertrouwde omgevingen gehaald te worden. Plekken waar hij een bééééétje de weg weet, gehecht is aan de mensen….
En zo zitten we dan aan ons eerste kopje koffie in een winkelstraatje onder de bougainvillea. Het huilen staat hem nader dan het lachen. ‘Dit hadden we niet moeten doen’ zijn zijn woorden. ‘Laten we er maar het beste van maken’ mijn woorden. Maar het klinkt dapperder dan het voelt want de aanblik doet me mezelf zo schuldig voelen.
Na het eerste kopje koffie lopen we het steegje omhoog. (een steegje dat we nog vaak zullen bewandelen zal later blijken). Ik geniet van al het nieuws dat het oog biedt en natuurlijk ook van de leuke koopwaar die uitgestald ligt. Willem doet zijn best…..
Dan belanden we bovenaan het steegje op het pleintje Diagoras. Een lieflijke jongedame staat boven op een balkon van een schattig blauw wit restaurant te wuiven en te zwaaien. Ik kijk om me heen en zie veel andere leuke restaurantjes. Ze willen je allemaal binnen hebben maar Willem gaat voor de glimlach.
Zo zitten we even later in la Prima. Bij Maria. En bij Stefanos en Alex en Ioanna. Wat een leuk restaurant. Wat een leuke mensen. Ik zie Willem ontdooien en openbloeien. Zou het dan toch een super vakantie worden? 
We lunchen er en het eten is er zo goed dat we ’s avonds, na eerst heerlijk in het zwembad gelegen te hebben, terugkeren. We worden enthousiast onthaald en de drankjes zijn van het huis. We praten geanimeerd met elkaar. Het klikt! We genieten deze eerste avond.
Het kan dus toch…… een leuke vakantie elders hebben!
Die eerste vakantie zitten we elke dag bij la Prima. We beginnen er de ochtend met een kopje koffie of een glas verse jus d’orange. We lunchen er en voor willem betekent dat mosselen Saganaki zodat hij al snel mister saganaki genoemd wordt. Maar omdat ik mijn verhaal van Samos vertel en erachter kom dat Apostolli eigenlijk ook malloot betekent en Willem héééééle gekke capriolen kan maken (een glas aan zijn kin, de bierviltjes truc etc.) wordt hij vooral Apostoooooolllli genoemd! We dineren er ook en worden al snel ’s avonds door de crew meegenomen naar hun kroegjes en barretjes. Soms zelfs de schitterendste en duurste discotheken. 
Willem is de heimwee naar Rhodos snel kwijt en nu al hoor ik hem zeggen……… ‘volgend jaar wil ik hier ook naar toe’ ! Heerlijke Willem!!!!
We maken die vakantie nog veel. We zien de jongeren die dit eiland massaal bezoeken vooral om de barstreet en tot ’s morgens vroeg (5 uur) dronken rondhangen, kotsend over stoelen hangen of een nummertje op auto’s maken.
We zien de ruïnes en vooral ik geniet van de rust die de boom van Hippocrates uitademt. Ik zit er graag op een terrasje vlakbij de boom. Willem wil liever naar la Prima en ach….die eerste vakantie hier laat ik dat maar toe…..we komen er vast en zeker toch nog wel weer terug.
Uitstapjes maken we deze vakantie niet. Willem eerst het eiland eigen maken. We krijgen wel de auto van Alex te leen en mogen het eiland rondcrossen. Wat een geweldig gebaar! We rijden langs stranden en eten heerlijke mosselen in strandtentjes maar als we een berg oprijden die al te steil is voor ons hoogtevreesvermogen, draaien we om en brengen de auto terug.
Een heerlijke vakantie en ik denk………Willem kennende…….. volgend jaar weer…..
Maar of ik dat volhou…………??!! 
