Parijs mijn stad. Mijn stad waar ik als kind al kwam. Mijn stad waar ik drie maanden vertoefde als semi au-pair. Mijn stad waar ik vaak van droom. Mijn stad waar een groot deel van mijn hart ligt. En ik kan er niet de vinger op leggen waarom………
Lange tijd na drie maanden op Rue Rampon vertoefd te hebben, was ik er niet meer geweest.
Niet omdat er iemand was die mijn liefde voor Parijs deelde.
En niet omdat ik er geen tijd meer voor had. Maar oei wat knaagde het elke keer. Een gevoel van heimwee. Een gevoel van gemis. Een gevoel van verdriet dat je voelt in je buik, in je keel.
Toen kwam Willem. Willem die overal voor in was. Willem die overal en altijd met me meeging. Ook naar Parijs. Mijn Parijs wilde ik ‘ons Parijs’ laten zijn. Omdat ik eindelijk de man had gevonden die mijn zielsverwant is. Die voelt en denkt (als we al denken) zoals ik.
De eerste keer vlogen we erheen. Lekker decadent! Toen de eerste beelden van herkenning vanuit het raampje van het vliegtuig tot mij doordrongen bonkte mijn hard en liepen de tranen over mijn wangen. Wat een thuiskomen gevoel was dit!
Mijn Parijs…mijn lieve lieve Parijs!!
Vliegveld, metro en die eerste teug adem boven de grond……dé Parijse lucht!
Wat genoot ik! Niet alleen van het gevoel dat het míj gaf maar ook van de blikken en kreten van Willem. En ik wist dat het goed was. Ik voelde dat Willem voelde wat ik keer op keer weer voel!
We hadden zoveel samen te ontdekken, te vieren, te genieten, te ervaren, te beleven in deze stad die vanaf dat moment van ons samen was!
En we genoten van de acts op het plein voor Centre Pompidou.
En we ontdekten ons restaurantje Santorini bij halte Sorbonne Cluny.
En we bekeken al het toeristische wat er bekeken moest worden.
En we ontdekten elkaar!
En aan het einde van de vier dagen zei Willem maar één ding: ‘volgende maand komen we hier terug, maar dan met de auto’! ‘Jij hoeft nooit meer zo lang te wachten’………………..
Kortom: De eerste keer samen naar Parijs….heel decadent…met het vliegtuig…..
Landen op Charles de Gaulle en dan met de RER verder!
Natuurlijk de eerste keer alle meest toeristische attracties af.
Eiffeltoren, Notre Dame, Sacre Coeur, Arc de Triomph, Dome des Invalides en het heerlijke Saint Germaine!
Deze reis hebben we ‘de beleving’ genoemd omdat we allebei hetzelfde voelden in deze stad en allebei ‘le clique’ hebben met Paris!
‘De beleving in Parisdise’
Dat Parisdise behoeft, lijkt me, verder geen uitleg.
Parijs is voor ons een hemel op aarde!
