Zwanen zijn de grootste watervogels uit de onderfamilie Anserinae (Zwanen en ganzen). De meeste soorten behoren tot het geslacht Cygnus.
Zwanen (eigenlijk knobbelzwanen) zijn elegante vogels met een lange hals. Ze zijn zwaargebouwd en stijgen moeizaam op van het water. Daarbij trappelen ze en slaan ze krachtig met de vleugels. Ze hebben een onhandige, waggelende gang maar schreiden desalniettemin elegant door mijn watertje!
Hun ontbijt, lunch en diner bestaat meestal uit waterplanten, die gezocht worden in ondiep water. Hierbij komt hun lange hals goed van pas. Regelmatig zie ik zwanen zonder kop!
De witte zwaan komt verreweg het meeste voor op het noordelijk halfrond. Het zijn standvogels, maar bij ons overleven de jongen geen zware winter.
Bij zwanen is er geen verschil in verenkleed tussen het mannetje en vrouwtje.
Een paartje bouwt in de lente een groot nest van takken en riet, vervolgens legt het vrouwtje vier tot acht eieren.
De eieren worden tot achtendertig dagen door beide ouders bebroed.
De kuikens zijn licht beige van kleur, voor ze een prachtige witte zwaan zijn is de kleur bruin, later met witte veren er door heen.
De snavel van jonge dieren is grijs, als ze volwassen zijn diep oranje.
De zwaan kan zijn territorium en jongen fel verdedigen!
Ze zien er dan prachtig uit met opgebolde vleugels maken ze een sissend geluid. Maar blijf maar wel bij ze uit de buurt! Zwanen worden ongeveer 21 jaar oud als ze in het wild leven. Dat is ook wat, ben je net volwassen, is het leven al voorbij!
Natuurlijk ben ik gefascineerd door deze beesten die hier dagelijks door de waterplas voortschrijden! Ik kan mijn ogen niet afhouden van de eenzame mannenzwaan die hier, moedig zijn eenzaamheid verbergend en trots zijn ellenlange hals omhoog houdend, voorbij gaat. En al helemaal kijk ik elke dag weer naar het nest met zijn broedende vrouw! Het verhaal van het lelijke eendje heb ik verslonden. Vooral in mijn puberteit vond dit verhaal mijn gretige aftrek omdat ik mij identificeerde met het oerlelijke en zoekende jong! En misschien wel niet zo zeer de identificatie van het lelijk zijn maar vooral de hoop op de goede afloop van het verhaal. Ach, wat hoopte ik uit te groeien tot die mooie zwaan. Ik gaf mijzelf relatief gezien weinig kans maar wie gaat er niet voor een happy end!
Gedurende de jaren bleef het bij een sprookje. De knappe sierlijke witte zwaan ben ik nooit geworden. Tenminste niet als ik zou moeten voldoen aan de normen van modeontwerpers met hun geliefde maat 34 voor de catwalk, fototechnische aspecten van heren portretteerders, heren medici die het hebben van het juiste gewicht de meeste kans op oud worden geven etc.
Maar ik ben niet ontevreden. Al duurde het lang voordat het andere geslacht iets anders in mij ging zien dan die lieve humorvolle goede vriendin die altijd voor je klaarstaat en waar je zo mee kon lachen. Aan aandacht heeft het me uiteindelijk niet ontbroken.
Toch schijnt een mens soms ouder te moeten worden, veel geduld te moeten hebben om, het tot zwaan te brengen. Gelukkig ben ik een mens en schop het verder dan de 21 levensjaren van heer en vrouw zwaan zelf!
Ik huppel heden te dage rond het midden van mijn leven, zo waarlijk helpe mij….. dat ik die honderd haal…., en het schetst mijn verbazing dat ik de afgelopen maanden al twee maal voor ZWAAN ben uitgemaakt.
Geen spiegel of waterplas die mij overtuigt van mijn middelbare qua leeftijd op zijn retour zijnde uiterlijke schoonheid die dit met zich mee zou kunnen brengen (zelfs niet een middelmatige). NEE, het is de innerlijke ziel die mij spiegelt, die mij tot zwaan maakt!
Had ik vroeger toch verder gekeken dan mijn 16 jarige puberale neus lang was en mijn toenmalige biologische kennis aangaande zwanen reikte. Mijn leven althans een deel daarvan namelijk het ontbreken van zelfinzicht had wellicht een andere wending kunnen nemen. Of toch niet? Want kijk ik naar niet alleen de uiterlijke kwaliteiten van zwanen dan bezitten deze smetteloos zuiver witte, voor de indianen symbool voor vrouwelijke intuïtie staande, vogels 
veel meer dan dat de schoonheid symboliseert!
Trouw, kracht, inzicht in het gevoelsleven, heling en zuiverheid, acceptatie van het kwetsbare en het ‘lelijke’ en de transformatie van het kwetsbare naar de volle potentie.
Ik vereenzelvig mij het meeste met de laatste strofe. Vanuit het kwetsbare ‘lelijke’ idee dat ik over mijzelf had, ontwikkelde ik mij tot een nog steeds kwetsbare maar een veel meer potentieel aanwezige ik.
Maar wat ik vooral van anderen te horen krijg betreft met name de eerste kwaliteit! Trouw!
Zwanen zijn monogaam; een paar blijft hun hele leven bij elkaar. Wat er in mijn leven ook gebeurde, ik bleef inderdaad trouw!
Het is de laatste tijd een regelmatig terugkerend gespreksonderwerp in mijn relatie!
Vreemd gaan is iets dat noch mijn partner, noch mij vreemd is. Het is ons beide overkomen. Exen die vreemdgingen. Beiden bleven trouw! Maar met één GROOT verschil! Willem bleef trouw aan zichzelf en ik (te lang?) aan mijn ex partner! (of daardoor toch ook aan mijzelf?)
Het verraad heeft diepe wonden in ons geslagen. Toch vraag ik mij af of trouw en monogamie wel een en hetzelfde ding zijn.
Trouw is een morele verbondenheid, vasthoudendheid, of het zich houden aan een verbintenis, band, of verplichting. Waar deze verplichting niet wordt nageleefd, waar trouw wordt geschonden en wantrouwen intreedt, kan sprake zijn van verraad.
Monogamie betekent dat je seks hebt met één partner en met slechts één partner getrouwd bent! Partners hebben trouw nodig, niet alleen om zich zeker en veilig te voelen, maar ook om samen een innerlijke en uiterlijke leefwereld op te bouwen en daarin te investeren (J.Willi). Door veel met elkaar te delen en elkaar toe te vertrouwen, door samen vriendschappen op te bouwen, creëert een stel een eigen gezamenlijke wereld. Elke gemeenschappelijke ervaring vormt een schakel aan de ketting. Ook horen daar de contacten met familie, de buurt waar men woont, het huis en de inrichting bij.
Door de jaren groeit er ook een soort van gemeenschappelijke kijk op het leven, stem je je gedrag op elkaar af en hanteer je onuitgesproken codes die speciaal bij jou en hem horen. Heel deze wereld wordt bij ontrouw echter op het spel gezet. De ander heeft het gevoel alsof heel zijn inzet en alle investeringen die ze samen gedaan hebben, geen waarde meer hebben.
Er is een diep verlangen in ieder mens om voor één andere mens de belangrijkste te zijn, dat de ander onvoorwaardelijk en geheel voor jou en jouw geluk kiest.
Bij mijn JA woord is trouw niet alleen iets dat gevraagd wordt, het is ook mijn cadeau dat ik de ander aanbied. Er is niet alleen een verlangen naar een partner die mij trouw is. Er is ook het verlangen om hem mijn trouw aan te bieden. Hoewel ik onze toekomst niet kan overzien wil ik toch het avontuur met jou als speciaal mens aangaan. Ik durf erop te vertrouwen dat we samen gelukkig en zinvol zullen leven, dat wij problemen samen kunnen overwinnen. Mijn aanbod zegt ook iets over mijzelf. Ik ben trouw. Ik ben trouw aan mijn karakter, principes en mijn gegeven woord. Zie mij als zodanig en aanvaard mijn trouw als mijn aanbod aan jou.
Kan een mens zijn leven lang trouw zijn aan een enkele partner? Blijkbaar wel, want velen slagen erin. Als je echter de levens van vele gelukkige paren bekijkt dan zie je dat trouw niet zomaar een van te voren bepaald gegeven is. Trouw is iets dat moeten worden waargemaakt. Je moet het leren door de praktijk. Trouw heeft te maken met zelfbeheersing!
Trouw blijven terwijl je nooit verliefde gevoelens voor een ander hebt gehad, is gemakkelijk Trouw blijven terwijl je je nog nooit onvoldaan en ongelukkig in je huwelijk hebt gevoeld is ook niet moeilijk. Trouw bewijst pas zijn waarde als er wel gevoelens naar een derde ontstaan, als je relatie leeg lijkt, als de gloed er uit is en de verliefdheid voltooid verleden tijd is. Dan is er kans om te oefenen in trouw, grenzen stellen, keuzes maken. Niet alleen om de relatie te beschermen, maar ook om de relatie weer nieuw leven in te blazen.
Wat ik geleerd heb is dat het nooit ten koste van jezelf mag gaan, nooit ten koste van die ander ook! En trouw is WEDERKERIG!
Het kan niet van één kant wel en van de andere kant niet komen! En als je niet trouw kunt zijn bedenk dan dat liefdes niet naast elkaar leven maar na elkaar!
Wat ik ook geleerd heb is dat trouw leren zijn aan jezelf een absolute voorwaarde voor mij was! Wanneer je trouw bent aan jezelf voeg je kwaliteit toe aan je leven. Je leeft bewust, in alles. Of dat nu luieren, dromen of hard werken is. Of dat nu houden van of afscheid nemen van is. Trouw zijn aan jezelf is misschien wel het moeilijkste wat er is. Want altijd is er wel een reden om iets uit te stellen of niet te doen.
Door trouw te zijn aan mijzelf kan ik dat ook anderen beloven; mijn kinderen, mijn partner, familie, vrienden!
Want houden van doe ik van veel mensen op veel manieren!
Ik blijf trouw! En ook al begrijp ik dat een ander door zijn of haar ervaringen in het verleden wel eens anders over denkt dat spreek ik de tweede kwalitiet van de zwaan aan. Eentje die ik ook bezit; inzicht in het gevoelsleven!
Oké ik ben een zwaan durf ik nu volmondig toe te geven, blij dat alles toch nog goed gekomen is! Want de innerlijke schoonheid straalt immers naar buiten! Nee, ik voldoe nog steeds niet aan maatje 34, aan lange benen, aan volle lippen en strakke borsten. Ik helaas bruine in plaats van blauwe ogen met bruin haar (ok blond uit een potje en dan klopt het kunstmatig weer met bruine ogen). Ik heb allang geen lange volle wimpers meer, geen spleetje tussen mijn tanden of sproeten. Geen kuiltjes in mijn kin of wangen. Ik heb een moedervlek links boven mijn lip ( HA! toch één der zeven schoonheden) en ik ben TROUW!!!
