Triest en troosteloos ligt het water aan mijn huis erbij. De sneeuw is dan wel vertrokken maar het druppelt kringetjes.
Toch is het hier altijd mooi! Welk seizoen ook! En ook nu sta ik weer te genieten van mijn levende schilderij, dat zo de kamer in komt. Waar ik deel van uitmaak.
Verleden week nog wilde ik het water wel in om de vrouwtjes eenden te redden van het brute geweld dat ze ondergingen. Nu is het rustig.
Of toch niet……………?
Als ik met mijn broodrestanten van het afgelopen paasweekend naar buiten stap zie ik ze zwemmen…….
Doelloos en verlaten!
Vier woerden.
Je zou denken dat het een homo watertje zou zijn. Maar niks is natuurlijk minder waar!
Na de seksuele escapades en uit-spetters- en- spatters hebben de vrouwtjes zich te rusten gelegd op hun nesten om hun eieren uit te broeden. Je kunt ze nergens vinden! Alleen hun mannen weten waar zij zich verscholen houden.’Net goed voor die massa verkrachters’ denk ik eventjes. Maar dan bekruipt me toch een gevoel van mededogen en strooi lustig het paasbrood (brood des lijdens) op het water tussen de kringen.
Maar niet alleen de eenden lijken solo te varen.
Ook de meerkoet en wat te denken van de fuut zwemmen eenzaam en verlaten rondjes. 
Het is een en al rust. Geen spoor meer van geweld jegens elkaar in de strijd om het mooiste meisje van het water), geen spoor meer van watervogel-hitsigheid.
Zelfs de pedante zwaan heeft minder capsones! en poetst zich van verveling keer op keer de veren weer.
Volgens een onderzoek laten mannen die samenleven met een zwangere partner een vermindering zien in de productie van het agressie stimulerende hormoon testosteron en een toename van een ander hormoon genaamd prolactin wat gelinkt wordt aan de productie van moedermelk.(!)
Veel mannen vinden het trouwens moeilijk om voor hun gevoelens uit te komen. Ze zullen niet gauw steun vragen, omdat ze menen dat mannen sterk horen te zijn en omdat de vrouw nu juist alle steun bij hém moet kunnen vinden. Toch moet de partner ook het een en ander verwerken, zeker als de zwangerschap bijvoorbeeld niet werd verwacht of als er financiële zorgen zijn.
Ik denk dat daarom deze mannensamenscholing plaatsvindt.
Ze kwekken en snateren wat af met z’n allen. Zouden ze het ook hebben over wie van hen de mooiste eieren heeft. Speculeren over jongens en meisjes eenden die uit de eieren komen. Gelukkig hoeven er geen namen bedacht te worden. Toch klinkt ht snateren vermoeid. Geen sex meer. Geen gezamenlijke zwempartijtjes. Doelloos dolend en wachtend om straks druk in de weer te kunnen zijn met eten verzamelen en kroost beschermen! Dan mogen ze de trotse vader uithangen.
Nu is het brood nog voor hen. Voor hen alleen! Straks moeten ze delen en zullen ze weer tekort komen.
Of….toch nu al……
Ineens komt er een storm aan van concurrent watervogels.
De meeuwen maken een kabaal dat in de verste verte waarneembaar is. De eenden, koeten en fuut weten niet hoe snel ze zich uit de weg moeten maken. Ook dat nog. En de eerste tijd wagen ze het niet om dichterbij mijn tuin te komen want de meeuwen houden de wacht. Ook zijn hebben hun tijd te verdrijven terwijl hun meeuwen-dames broeden! En hun vermaak is beduidend anders!
Wat een mannenleed….wat een woerden-wee!! 
Lieve vrouwtjes bedenk toch eens:
Je partner is vanaf het eerste moment net zo enthousiast over je zwangerschap als jijzelf? Hij leeft met alles mee? Bij veel stellen gaat het zo, maar soms ook niet. En het blijft moeilijk om aan te voelen wat er nu precies in de ander omgaat.
Voor de partner is het zeker in het begin soms moeilijk te beseffen dat je in verwachting bent. Voor jezelf is dat af en toe al moeilijk. Voor je partner komt erbij dat hij er niets van voelt. Hij kan zich daardoor wat buitengesloten gaan voelen. Aan je partner wordt vaak niets gevraagd of hooguit hoe het voelt om vader te worden.
Door het gevoel er een beetje bij te hangen, kan je partner prikkelbaar en jaloers worden, doelloos rond gaan dobberen. Hij kan vinden dat je te veel met je zwangerschap bezig bent en te weinig aan hem denkt, ook al zal hij dat niet meteen zeggen. En hij kan er bang voor zijn dat je na de zwangerschap alleen nog maar belangstelling voor je kroost zult hebben. Je partner kan daarom anders gaan reageren dan je van hem gewend bent. Kijk geen seks meer hebben is tot daar aan toe na de ontberingen die zijn doorstaan maar betrek de woerd toch een beetje bij de broed!
Want als zij zich nu al laten verjagen door een stel meeuwen-mannen wat moet dat dan straks met de reiger die je kroost verorberen wil….
Samen zwangeren is immers ook veel gezelliger!
