Ik erger me GROEN en ROOD
Ik rij van mijn werk naar huis. Eens in de veertien dagen een stuk verder dan andere dagen. Dit keer ben ik ook wat later omdat de werkzaamheden vandaag meer tijd met zich meenamen. Ik rij richting het grote circuit (voor insiders het Velperbroek circuit te Arnhem) tijdens spitsuur waar net voor de afslag naar dit circuit een groen gelijksoortig voertuig van hetzelfde merk als de mijne mij nog net even voorbij gaat, half afsnijdt en op de rem gaat omdat het ROOD wordende stoplicht haar dat gebiedt. Normaliter zou ik
me hier misschien aan ergeren maar mijn weekend is begonnen en ik kan me nog genoeg ergeren aan de op rood springende verkeerslichten die mogelijk nog zullen volgen voor ik thuis ben.
De massa wachtende auto’s voor mij zetten zich langzaam in beweging, mijn voet beweegt naar koppeling en gaspedaal, men probeert zich nog voor het rode licht door het GROEN te wringen behalve mevrouw donkergroen voor mij. Ik zie haar gebukt over de bijrijders stoel hangen en vooralsnog geen aanstalten maken het groene licht te halen. Wanneer zij zich omhoog richt, het sein rijden ontdekt trekt ze hortend en stotend op en bereikt het verkeerslicht tijdig om erdoor te mogen. Had ik nou maar niet zo soepel opgetrokken en haar minzaam gevolgd dat had mij namelijk de opeenvolgende ergernissen bespaart. Halverwege de rotonde houdt zij haar gas in niet van zin de groene golf maar enigszins te respecteren. En we hebben er nog wel twee te gaan voor de afslag! Nu geeft ze weer gas, raakt bijna haar voorligger en beweegt zich half over de streep die twee banen van elkaar scheidt en dus de auto naast haar ook belemmerd.
Oké….ze is blond…en ik doe niet aan vooroordelen!
Oké ze heeft een nepperige veel te grote Dolce Gabbana zonnebril op terwijl de zon ver achter de grijze wolken te vinden is maar ik blijf zonder vooroordelen.
We naderen het drukke gedeelte bij de laatste afslag. Het is nu écht druk op de ene baan links van mij en de twee andere rechts van mij.
Mevrouw donkergroen staat voor mij, voor ROOD, stil gelijk alle anderen.
Rechts van mij peutert iemand in zijn neus en ik kijk weer voor me.
Mevrouw donkergroen graait gedreven in haar handtas op de bijrijder zit. Zou ze roken? Mobieltje kwijt? Oeps even kijken of ik mijn portemonnee toch niet thuis heb laten liggen? Aspirientje nodig? Toch maar andere bril opzetten? Kauwgommetje misschien tegen vieze mondluchtjes? GROEN
Wat het ook is, ze vindt het door haar gezochte niet en leuk vind ik het na al deze gedachten ook niet meer want haar zoekactie levert mij en de achter mij staande automobilisten geërgerde gezichten op bij het zien van het ROOD dat het verkeerslicht weer kleurt.
Och, het was haar lippenstift!!!!! Achteruitkijkspiegeltje, buitenspiegel, het lijkt niet naar mevrouws zin. Dus graai in de handtas op zoek naar, naar ik aanneem, een make up spiegeltje. Als stiftend rijdt ze inmiddels wel on-nissan-waardig de paar meter vooruit die haar nog gegund zijn want inmiddels zijn er twee auto’s van links tussen haar en haar, wel oplettende, ver voor haar staande voorligger gekropen.
Ik zie het stoplicht weer op GROEN springen en als teken van overgave zie ik wapperend uit het dashboardkastje een tissue komen die tussen haar lippen verdwijnt tegen overtollig lippenkleursel.
ROOD!!!!!!!! Nee, niet de lippen maar het verkeerslicht. Het gat dat inmiddels alweer voor mevrouw donkergroen is ontstaan wordt nu langzaam door haar gedicht terwijl haar hand de handtas weer induikt om er even later met een haarborstel uit te komen. Nu lijkt de achteruitkijkspiegel wel goed genoeg. Geen lippen wel haren.
GROEN!
Telefoon! Graai handtas mobieltje openschuiven en bellen. Bellen en niet doorrijden. Achter mij wordt getoeterd alsof ik degene ben die aangewezen is donkergroen, roze gelipt, met grote zonnebril op haar nummer-plaat te zetten.
Wellicht heeft zij een ringtoon claxon want reageren doet ze niet.
ROOD!
En langzamerhand kleur ik de kleur van verkeerslichten die op dit moment gerust stoplichten genoemd mogen worden als donkergroen opgehangen heeft en een blikje energy drank uit haar tas pakt.
Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee JE LIPPENSTIFT!!!!!
GROEN!
Ik poot mijn linkervoet op de koppeling, de rechtervoet op het gaspedaal en geef zo’n waanzinnig hoorbare dot gas dat van schrik bijna de gister vergeten wattenstaafjes uit haar oren vliegen.
Maar ze rijdt!
Voor de makers van autodrop….lippenstiften -> het zou verboden moeten worden!
Onderhoud AAN de auto oké maar IN de auto……………………………….
