Ik heb vandaag, na een welverdiende voorjaarsvakantie, weer een studiemiddag NOMC (Nationaal MediaCoach) gehad.
Mijn leven is de afgelopen acht weken drastisch veranderd. Sinds ik de studie ben begonnen denk ik alleen nog ‘mediaal’.
Steeds meer dingen rond reclame, televisie, radio en computers vallen me op. Mijn omgeving wordt er danig in meegetrokken. Normaal naar de reclame kijken doe ik niet meer. Voor mijn naasten is zich ongedwongen en vooral verheerlijkt laten verleiden bij een
commercial van een Monatoetje, paarse milka koe die je het water in de mond laat lopen of duik in een berg Haribo snoep er niet meer bij. Zelfs het macho gevoel van je wanen in zo’n, voor het filmpje glimmend gepoetste, stalen ros op vier wielen is voorbije glorie. Ik zie overal vervormde wereldbeelden (de Volvo is een veilige auto dus och wat leven we in een onveilige wereld als Volvo de oplossing biedt) en aangeprate schoonheidsidealen, die ik weet niet wat kunnen veroorzaken, zorgen ervoor dat ik direct begin met het opsommen van websites als pro-ana waar je alle informatie omtrent anorexia vindt. Ik verwijs de hele dag naar YouTube filmpjes die waarschuwen voor en informeren over happy slapping, loverboys, gameverslavingen en cyberpesten.
Reclame kom ik ineens overal tegen. Op billboards en aanplakbiljetten, posters in bushokjes, op vrachtwagens, lichtkranten of complete beeldschermen langs de weg. Dat de krokusjes bijna uitkomen valt me al niet eens meer op. Ik zie reclame in tijdschriften, kranten en andere bladen en kan me niet eens meer concentreren op de artikelen waarvoor ik het blad kocht. Op internet, zie ik alleen nog maar reclames knipperen, heen en weer schuiven of vliegen en flitsen. Surfen op het net of gewoon een spelletje mahjong spelen zit er niet meer in.
De bedoeling is dat ik mensen en kinderen mediawijsheid ga bijbrengen. Dat alles bij elkaar aan kennis, vaardigheden en mentaliteit dat er voor zorgt dat jong en oud zich steeds kritischer, actiever en bewuster gaat bewegen in deze complexe, veranderlijke en fundamenteel gemedialiseerde wereld.
Zo hebben de minister en de Raad voor Cultuur dat ooit gesteld!
En gelijk hebben ze ook hoor want alles mag en alles kan en de stroom aan informatie giert maar door en is niet meer te stoppen!
Maar na een drukke ochtend voor de klas waar we het natuurlijk over multimedia hadden en na zo’n studiemiddag vraag je je toch af wat er allemaal is gebeurd zonder dat je erbij hebt stilgestaan.
Laten we eerlijk wezen…. We spelen tegenwoordig geen spelletjes meer. Als we verstoppertje spelen dan zoeken we niet maar we googlen. Wie niet weg is is gezien, ik google!
Zullen we eens spelletje doen is; zullen we ‘gamen, DSsen, X-boxen of Swinxsen’ en je vriendje bellen om te komen spelen heet tegenwoordig je vriendje ‘ff’ ‘gsmmen’.
Je kijkt ook geen tv meer maar ‘HD’ of ‘breedbeeld’ en een telefoon heet een mobieltje!
Gewoon praten is er niet meer bij, we ‘chatten’ of ‘msnnnen’ massaal en op visite gaan om de sociale contacten weer eens aan te sterken…. Ben je mal, we hebben sociale netwerken; we hyvessen en we facebooken!
En jongens wat een vrienden heb je dan! Of noemen we die vrienden nou contacten?
Een adresboekje heet ‘msn- of vriendenlijst’. Niks geen straatnamen of woonplaats meer maar een ‘E-mailadres’. Tegenwoordig geef je überhaupt je adres niet meer, een ‘IP’ of ‘URL’ is voldoende!
Brieven schrijven? Nee joh, dat is uit! Willen we een ander wat laten weten dan ‘twitteren’ of ‘smssen’ we en brieven schrijven … wat was dat ook alweer? We sturen een ‘mail’ die je niet meer uit je brievenbus hoeft te halen want mail zit allemaal ‘inbox’.
En wat sporten betreft? Surfen op een plank op het water is uit want we surfen via een browser (zoekmachine).
Sporten heet trouwens allang geen sporten meer want we Wii fitten.
De meester en juf kijken sommen na en zetten nog steeds een rode streep, maar dan door de érror’ en een gummetje om het te verbeteren hebben we niet nodig want we ‘deleten’ de zooi en doen het dan over!
Heb je het goed gedaan dan wordt er door de meester geen plaatje meer geplakt of zet de juf geen krul maar je krijgt een ‘twitpliment’ (ik kwam het heus tegen op twitter vandaag!). Hoe je je overigens voelt na die behaalde twee min of een tien hoef je geenszins te vertellen. Over je gevoel praten is overbodig, je plaatst gewoon een ‘emoticon’.
Kinderen hebben geen huis meer maar een ‘home’ waar je niet aan je bureaublad je huiswerk maakt maar op je ‘desktop’. Ik vraag me alleen af of die ook laadjes hebben waar je je voetbalplaatjes in kan verzamelen, euh sorry ‘saven’.
Een home waar heden ten dage niet meer ingebroken wordt maar gehackt en waar de inbreker dus hacker heet!
Die zich niet meldt (maar doet ie natuurlijk nooit) maar zich in je home inlogt!
Verkering noem je ‘date’. Een ‘date’ die jou door zijn ‘wink’ (knipoog) heeft versierd.
En mocht je een liefdesbriefje schrijven dan zijn dat geen ellenlange epistels meer maar kan je volstaan met ‘xoxo’ wat zoveel betekent als kusje en knuffels.
En je spreekt af om ‘8uv vdd’ waarbij, als ik dat lees, ik me afvraag wanneer en waar ik me in hemelsnaam moet melden om die ‘xoxo’ in ontvangst te nemen (8 uur vanavond voor de deur dus).
Mocht je je vriendje dan voor de eerste keer mee naar huis nemen dan heb je grote kans dat je pa je zegt ‘waar heb je die nou weer ‘gedownload” (binnengehaald)?
Meer mazzel heb je als je vader ‘offline’ (is er niet) is.
Enfin, het zijn me de afgelopen weken wel! Ik medialiseer me suf en ben voornamelijk media-onwijs bezig met beleidsplannen schrijven, studeren en me multimedia dingen eigen maken om over twee weken mijn diploma te kunnen behalen.
Studiegenoten zagen vanmiddag een aantal van de resultaten en vroegen ‘waar haal je de tijd vandaan’.
Ik vertel ze dat het eergisternacht 04.00 uur en gisternacht 02.00 uur is geworden voor ik in bed lag.
Ze kijken me verbaasd aan en zeggen ‘dan zie je er nog goed uit’!
En ik zeg…….
Nee hoor dat lijkt zo….ik ben GE-PHOTOSHOPT!!!!!
Thnx (oh ja…dankjewel!)
